• Contact formulier

    Thanks!

    Bedankt!

    Required fields not completed correctly.

Opvoeding en keuzes maken

Opvoeding: keuzes maken 

Opvoeding is volgens de huidige maatstaven moeilijk, lastig, haast onmogelijk in de wereld van dit moment. De vraag is: “Is dat zo?”

Uitspraak: Toen ik trouwde had ik zes theorieën over opvoeden. Nu heb ik zes kinderen en geen theorieën meer (John Wilmot)

Eigenlijk is alles in deze wereld een spel “Playing in this World”. De vraag is of wij dit spel als ouders als spel herkennen en of we daarin mee willen spelen, mee willen bewegen. Herkennen we de regels en de daarbij behorende keuzemogelijkheden?

Enkele voorbeelden die bovenstaande uitspraken aannemelijk maken:

Van hoe spelen we samen dat spel?

Voorbeeld 1:

Op het moment dat het kind voor het eerst deelneemt aan het verkeer en moeder en kind de weg over willen steken, kan de moeder zeggen:

“We kijken naar links, naar rechts, naar links, alles veilig, … we steken over en kijken naar rechts, alles veilig en lopen door naar de overkant”.

of

“ Kijk goed uit bij het oversteken anders kom je onder een auto”

Deze laatste aanwijzing heeft een keerzijde omdat je tijdens het opgroeien van het kind tegelijk de angst inbrengt en deze laat toenemen.

Uitspraak: De kinderen zullen struikelen over de stenen die de ouders op hun weg laten liggen”

In bepaalde gevallen zal het kind hierdoor kunnen verstijven (tijdens het oversteken) en de verkeerde handeling kiezen met mogelijk grote gevolgen.

Voorbeeld 2:

Er komt een hond in huis. Iedereen maar vooral de kinderen zijn daar blij mee (“ze willen het zo graag”). Ze willen er allemaal goed voor zorgen.

Maar de  verantwoordelijkheid voor het uitlaten van de hond wordt gaandeweg minder. Een mogelijke actie van onze kant zou kunnen zijn om een briefje op de gangdeur te plakken met de tekst: “Ik moet nodig uitgelaten worden, ik heb buikpijn”, afzender: de hond.

De verantwoordelijkheid van de kinderen voor het bijhouden van hun eigen kamer. Vuil goed  hoort in de wasmand, wordt niet meer zo nauw genomen. Met als gevolg dat uw zoon of dochter vraagt: “Mama, ik kan geen schoon hemd meer vinden!”

(Er liggen op dat moment wel drie of vier vuile hemden in de kamer te slingeren)

Een mogelijkheid zou kunnen zijn een briefje op de spiegel te plakken met de tekst: “Ik ben vies ik wil gewassen worden”, afzender: het hemd.

( met dank aan: “How 2 talk 2 kids”)

Voorbeeld 3:

Papa, we (17/19 jaar) willen binnenkort naar de disco. Hoe laat moeten we thuis zijn?”  “Naar welke disco gaan jullie?” “De disco in Gouda”.  “Wanneer?” ” Over twee weken”. “Hoe denken jullie dat te organiseren?”(Vader geeft nu enkele voorbeelden n.a.v. krantenartikelen: Meisje na de disco vermoord. Vechtpartijen na disco. Discoganger afgeranseld. Drugs in drankjes. Deze informatie volgt verdeeld over een aantal dagen) Daarna volgen “gesprekjes” over het “naar de disco gaan”. Er ontstaat een bewustwording over allerlei zaken die rond het uitgaan(disco) spelen.

Uiteindelijk gebeurde het volgende: Ze zorgden dat ze met een groep van minmaal 4 personen heen en terug reden, ze hadden hun mobieltjes aan, ze gaven hun vertrektijd door (sms), ze verlieten de disco één uur voor sluitingstijd, ze hielden het glas in de hand, …. .

Kortom: “Playing in this World” werd goed uitgevoerd.

Voorbeeld 4:

Vader: “Ga niet roken” Dit lijkt zo’n simpele, positieve raad maar helaas. Het woordje “niet” wordt door de hersenen (het onderbewuste) niet herkend. Het onderbewuste denkt in beelden. Het is dus juist een stimulans om te gaan roken. (Denk maar aan het zinnetje: “Je mag niet denken aan een paarse olifant”, iedereen ziet direct een paarse olifant voor zich).

Misschien is het handiger om de voor- en nadelen van roken “terloops” te behandelen.

De nadelen: je gaat eerder dood (10 jaar), je ruikt (stinkt) uit je mond, je huid wordt geel, je huid veroudert sneller, je hebt minder uithoudingsvermogen, het kost je een aardige duit, de mensen om je heen moeten met je meeroken, je omgeving: de gordijnen, de kleding,… gaat stinken, je komt er moeilijk van af (de nicotine werkt verslavend, je verliest een stukje onafhankelijkheid), en later als je in het ziekenhuis ligt, zien je kinderen c.q. kleinkinderen je ellende (rochelen, slangetjes, ….).  Het is jouw keus!

Voordelen: er is één voordeel: “je hoort erbij”. Tenminste dat lijkt zo. Wat je waarschijnlijk niet weet, is dat bijna alle mensen gaan roken wanneer ze in een toestand van “uit balans zijn” zijn. Dus in feite ben je niet bij jezelf, niet bij je kern. Je loopt weg, je vlucht, je geeft in het roken een deel van jezelf weg. Korter gezegd: je laat aan een ieder zien wie je niet bent! Behoorlijk “fake”!

Wanneer je later de weg naar jezelf weer hebt gevonden (sommigen noemen het ouder of wijzer worden) en je weer in balans komt, is de kans groot dat je lichaam aan de nicotine gewend is geraakt. Je bent in zekere zin “verslaafd”. Dit is een lastige bijkomstigheid, het lichaam denkt niet meer zonder te kunnen. Het lichaam zegt in zekere zin “nee” tegen het stoppen.

Voorbeeld 5:

Geef op al vrij jonge leeftijd kinderen zelf de keus. Het voorkomt ruzie en het ontwikkelt het maken van keuzes (vrijheid in gebondenheid of zoals Langeveld het zo mooi pleegt te zeggen: “zelfverantwoordelijke zelfbepaling”).

Wanneer het kind zich zelf kan aankleden, kun je hem of haar de volgende keus voorleggen:

“Je mag kiezen uit een gele rok of blauwe broek”.

Bij koud weer: “Die fleurige, gezellige trui of die “coole” paarse.”

Wanneer het kind het brood belegt: “Je mag kiezen tussen hagelslag of pindakaas”.

Wanneer het kind naar bed moet: “Je mag kiezen om een verhaaltje voor te lezen of samen een spelletje doen”.

( met dank aan: “How 2 talk 2 kids”)

Uitspraak: Neem eens aan dat een ander jouw lichaam aan een willekeurige voorbijganger ter beschikking stelt. Je zou in dat geval hoogst verontwaardigd zijn. Maar je vindt jezelf niet te min je geest door de eerste de beste te laten beïnvloeden, zodat je zelf uit balans raakt (Epictetus)

De keus is aan jou! Kies je voor een leven van strijd, spanning en ergernis of …. , voor playing in the world?

Uitspraak: Waar kies je voor? Een vriendelijk of een vijandig universum? ( A. Einstein)

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*